طبق پیش بینی های انجام شده تا سال 2050 میلادی، جمعیت جهان دوبرابر، رژیم های غذایی تغییر دستخوش های جدی و استفاده از انرژی های زیستی رایج خواهد شد. تنها خشکسالی هایی که در این بازه زمانی اتفاق میافتد باعث کاهش 10 درصدی میزان تولیدات کشاورزی میشود، حتی اگر از تضعیف خاک ها و منابع معدنی آن ها صرفنظر کنیم. تقریبا 12 درصد از خشکی موجود روی کره زمین برای زراعت مورد استفاده قرار میگیرد. با افزایش جمعیت کره زمین، تقاضای محصولات کشاورزی بیش از هر زمان دیگری شده است و برخی از کشاورزان برای افزایش میزان زراعت خود از اطلاعات ماهواره ای استفاده میکنند. تکنولوژی های زمین-داده ای برای نقشه کشی سه بعدی ناهنجاری های محصولات کشاورزی و وضعیت خاک ها استفاده میشوند و این تکنولوژی به کشاورزان این امکان را میدهد تا بداند که برای رشد بهتر محصولات خود نیاز به افزودن چه عناصری به خاک دارد، به طور مثال آب، دانه یا کود که باید در هر منطقه اضافه شوند که این مناطق با عنوان مناطق تحت مدیریت شناخته میشوند. نقشه های منطقه ای اختلاف بین گیاهان سالم و ناسالم را با استفاده از میزان نور بازتابی از آنان در باند های مختلف الکترومغناطیسی تشخیص میدهند در حالی که نقشه های تجویزی به کشاورزان میگویند که چه مقدار آب، دانه یا کود به هر منطقه ی تحت مدیریت اضافه کنند. تعداد ماهواره ها با گذشت زمان در حال افزایش است و کیفیت داده هایی که آنان برای مشاوران و کشاورزان نیز فراهم میکنند روز به روز بیشتر میشود. دید ماهواره ای به کشاورزان کمک میکند تا به سرعت از مشکلات فصلی از قبیل کمبود مواد معدنی، آفات و بیماری ها آگاهی یابند. این اطلاعات شانس بهتری به کشاورزان برای پیشگیری یا حل مشکلاتی که ممکن است بر روی رشد محصولات کشاورزی اثر بزارد، میدهد. ماهواره ها برای به تصویر کشیدن زمین کشاورز همراه با جزئیات زیاد به کار میروند. وقتی که این نقشه ها با اطلاعات سیستم جغرافیایی یا به اختصار GIS همراه میشوند، ماهواره ها میتوانند با تمرکز بیشتر و بازدهی بالاتری به رشد محصولات کمک کنند. به عنوان یک مثال، محصولات مختلفی ممکن است برای کاشت در یک زمین با استفاده از کود پیشنهاد شوند که این پیشنهادات از نظر اقتصادی به صرفه هستند و علاوه بر این مساله، به محیط زیست نیز آسیبی نمیرسانند. اطلاعات سیستم جغرافیایی یا همان GIS که پیشتر به آن اشاره کردیم در واقع یک سیستم کامپیوتری میباشد که برای به تصویر کشیدن، ذخیره کردن، چک کردن و نمایش داده های مربوط به موقعیت های سطح زمین استفاده میشود. با ارتباط دادن داده های به ظاهر بی ارتباط، GIS میتواند به کشاورزان کمک کند تا الگو های فضایی زمین را بهتر درک کنند. در مقاله بعدی به بررسی بیشتر موضوع تصویر برداری ماهواره از زمین های کشاورزی میپردازیم.

تصویربرداری ماهواره ای از زمین های کشاورزی

در سری جدید از مقاله های وبسایت مجموعه نادهی قصد داریم به بررسی موضوع تصویربرداری ماهواره ای از زمین های کشاورزی بپردازیم و اهمیت این موضوع و نحوه کار آن را تا حدی بیان کنیم.

طبق پیش بینی های انجام شده تا سال ۲۰۵۰ میلادی، جمعیت جهان دوبرابر، رژیم های غذایی تغییر دستخوش های جدی و استفاده از انرژی های زیستی رایج خواهد شد. تنها خشکسالی هایی که در این بازه زمانی اتفاق میافتد باعث کاهش ۱۰ درصدی میزان تولیدات کشاورزی میشود، حتی اگر از تضعیف خاک ها و منابع معدنی آن ها صرفنظر کنیم.

تقریبا ۱۲ درصد از خشکی موجود روی کره زمین  برای کشاورزی مورد استفاده قرار میگیرد. با افزایش جمعیت کره زمین، تقاضای محصولات کشاورزی بیش از هر زمان دیگری شده است و برخی از کشاورزان برای افزایش میزان زراعت خود از اطلاعات ماهواره ای استفاده میکنند.

تکنولوژی های زمین-داده ای ( مانند تصویربرداری ماهواره ای از زمین های کشاورزی) برای نقشه کشی سه بعدی ناهنجاری های محصولات کشاورزی و وضعیت خاک ها استفاده میشوند و این تکنولوژی به کشاورزان این امکان را میدهد تا بداند که برای رشد بهتر محصولات خود نیاز به افزودن چه عناصری به خاک دارد، به طور مثال آب، دانه یا کود که باید در هر منطقه اضافه شوند که این مناطق با عنوان مناطق تحت مدیریت شناخته میشوند. نقشه های منطقه ای اختلاف بین گیاهان سالم و ناسالم را با استفاده از میزان نور بازتابی از آنان در باند های مختلف الکترومغناطیسی تشخیص میدهند در حالی که نقشه های تجویزی به کشاورزان میگویند که چه مقدار آب، دانه یا کود به هر منطقه ی تحت مدیریت اضافه کنند.

طبق پیش بینی های انجام شده تا سال 2050 میلادی، جمعیت جهان دوبرابر، رژیم های غذایی تغییر دستخوش های جدی و استفاده از انرژی های زیستی رایج خواهد شد. تنها خشکسالی هایی که در این بازه زمانی اتفاق میافتد باعث کاهش 10 درصدی میزان تولیدات کشاورزی میشود، حتی اگر از تضعیف خاک ها و منابع معدنی آن ها صرفنظر کنیم. تقریبا 12 درصد از خشکی موجود روی کره زمین برای زراعت مورد استفاده قرار میگیرد. با افزایش جمعیت کره زمین، تقاضای محصولات کشاورزی بیش از هر زمان دیگری شده است و برخی از کشاورزان برای افزایش میزان زراعت خود از اطلاعات ماهواره ای استفاده میکنند. تکنولوژی های زمین-داده ای برای نقشه کشی سه بعدی ناهنجاری های محصولات کشاورزی و وضعیت خاک ها استفاده میشوند و این تکنولوژی به کشاورزان این امکان را میدهد تا بداند که برای رشد بهتر محصولات خود نیاز به افزودن چه عناصری به خاک دارد، به طور مثال آب، دانه یا کود که باید در هر منطقه اضافه شوند که این مناطق با عنوان مناطق تحت مدیریت شناخته میشوند. نقشه های منطقه ای اختلاف بین گیاهان سالم و ناسالم را با استفاده از میزان نور بازتابی از آنان در باند های مختلف الکترومغناطیسی تشخیص میدهند در حالی که نقشه های تجویزی به کشاورزان میگویند که چه مقدار آب، دانه یا کود به هر منطقه ی تحت مدیریت اضافه کنند. تعداد ماهواره ها با گذشت زمان در حال افزایش است و کیفیت داده هایی که آنان برای مشاوران و کشاورزان نیز فراهم میکنند روز به روز بیشتر میشود. دید ماهواره ای به کشاورزان کمک میکند تا به سرعت از مشکلات فصلی از قبیل کمبود مواد معدنی، آفات و بیماری ها آگاهی یابند. این اطلاعات شانس بهتری به کشاورزان برای پیشگیری یا حل مشکلاتی که ممکن است بر روی رشد محصولات کشاورزی اثر بزارد، میدهد. ماهواره ها برای به تصویر کشیدن زمین کشاورز همراه با جزئیات زیاد به کار میروند. وقتی که این نقشه ها با اطلاعات سیستم جغرافیایی یا به اختصار GIS همراه میشوند، ماهواره ها میتوانند با تمرکز بیشتر و بازدهی بالاتری به رشد محصولات کمک کنند. به عنوان یک مثال، محصولات مختلفی ممکن است برای کاشت در یک زمین با استفاده از کود پیشنهاد شوند که این پیشنهادات از نظر اقتصادی به صرفه هستند و علاوه بر این مساله، به محیط زیست نیز آسیبی نمیرسانند. اطلاعات سیستم جغرافیایی یا همان GIS که پیشتر به آن اشاره کردیم در واقع یک سیستم کامپیوتری میباشد که برای به تصویر کشیدن، ذخیره کردن، چک کردن و نمایش داده های مربوط به موقعیت های سطح زمین استفاده میشود. با ارتباط دادن داده های به ظاهر بی ارتباط، GIS میتواند به کشاورزان کمک کند تا الگو های فضایی زمین را بهتر درک کنند. در مقاله بعدی به بررسی بیشتر موضوع تصویر برداری ماهواره از زمین های کشاورزی میپردازیم. تصویربرداری ماهواره ای از زمین های کشاورزی تصویربرداری ماهواره ای از زمین های کشاورزی 12102 300x150

تعداد ماهواره ها با گذشت زمان در حال افزایش است و کیفیت داده هایی که آنان برای مشاوران و کشاورزان نیز فراهم میکنند روز به روز بیشتر میشود. دید ماهواره ای به کشاورزان کمک میکند تا به سرعت از مشکلات فصلی از قبیل کمبود مواد معدنی، آفات و بیماری ها آگاهی یابند. این اطلاعات شانس بهتری به کشاورزان برای پیشگیری یا حل مشکلاتی که ممکن است بر روی رشد محصولات کشاورزی اثر بزارد، میدهد.

ماهواره ها برای به تصویر کشیدن زمین کشاورز همراه با جزئیات زیاد به کار میروند. وقتی که این نقشه ها با اطلاعات سیستم جغرافیایی یا به اختصار GIS همراه میشوند، ماهواره ها میتوانند با تمرکز بیشتر و بازدهی بالاتری به رشد محصولات کمک کنند. به عنوان یک مثال، محصولات مختلفی ممکن است برای کاشت در یک زمین با استفاده از کود پیشنهاد شوند که این پیشنهادات از نظر اقتصادی به صرفه هستند و علاوه بر این مساله، به محیط زیست نیز آسیبی نمیرسانند.

اطلاعات سیستم جغرافیایی یا همان GIS که پیشتر به آن اشاره کردیم در واقع یک سیستم کامپیوتری میباشد که برای به تصویر کشیدن، ذخیره کردن، چک کردن و نمایش داده های مربوط به موقعیت های سطح زمین استفاده میشود. با ارتباط دادن داده های به ظاهر بی ارتباط، GIS میتواند به کشاورزان کمک کند تا الگو های فضایی زمین را بهتر درک کنند.

در مقاله بعدی به بررسی بیشتر موضوع تصویربرداری ماهواره از زمین های کشاورزی میپردازیم.

به اشتراک بگذارید

اشتراک گذاری در facebook
اشتراک گذاری در twitter
اشتراک گذاری در linkedin
اشتراک گذاری در pinterest
اشتراک گذاری در print
اشتراک گذاری در email
اشتراک گذاری در whatsapp
اشتراک گذاری در telegram

یادداشت های مرتبط

مقاله
سپهر محمدی

کشاورزی عمودی چیست؟

تا سال ۲۰۵۰، انتظار میرود که جمعیت جهان ۲میلیارد دیگر افزایش یابد، و تامین تغذیه برای این حجم از انسان ها یک چالش اساسی میباشد.

ادامه مطلب »