ضدآفت های شیمیایی معمولا برای کنترل بیماری ها، آفات و علف های هرز به کار میروند. پایه ی این مواد، عناصر سمی برای آفت های مدنظر هستند که در اینجا مساله عدم آسیب رسانی به گیاه یا محصولی که در حال محافظت از آن هستیم توسط مواد ضدآفت شیمیایی مطرح میشود.

کنترل آفات و بیماری ها- ضدآفت های شیمیایی

روش های متفاوتی برای کنترل آفات و بیماری های محصولات کشاورزی وجود دارد که دو مورد از مهم ترین آنان که تحت استفاده گسترده قرار میگیرند روش های بیولوژیکی و شیمیایی هستند که تفاوت های بنیادی بین این دو روش وجود دارد. در این مقاله به بررسی ضدآفت های شیمیایی میپردازیم

روش کنترل شیمیایی

ضدآفت های شیمیایی معمولا برای کنترل بیماری ها، آفات و علف های هرز به کار میروند. پایه ی این مواد، عناصر سمی برای آفت های مدنظر هستند که در اینجا مساله عدم آسیب رسانی به گیاه یا محصولی که در حال محافظت از آن هستیم توسط مواد ضدآفت شیمیایی مطرح میشود.

ضدآفت های شیمیایی معمولا برای کنترل بیماری ها، آفات و علف های هرز به کار میروند. پایه ی این مواد، عناصر سمی برای آفت های مدنظر هستند که در اینجا مساله عدم آسیب رسانی به گیاه یا محصولی که در حال محافظت از آن هستیم توسط مواد ضدآفت شیمیایی مطرح میشود. ضدآفت های شیمیایی کنترل آفات و بیماری ها- ضدآفت های شیمیایی articles biological vs chemical text 1 300x197

مزایا

هزینه کم، راحتی استفاده، کارآمدی بالا و در دسترس بودن مواد مورد نیاز باعث گستردگی استفاده از این روش در بین کشاورزان مختلف شده است. معمولا اثر این نوع ضدآفت ها بسیار سریع است که باعث محدود شدن آسیب به محصولاتی که از قبل دچار مشکل شده اند میشود.

معایب

ضدآفت های شیمیایی مشکلات جدی ای دارند که در این مقاله به ۳ مورد از آنان اشاره میکنیم:

  1. ضدآفت های شیمیایی معمولا تنها برای ارگانیسم هایی که برای آنها طراحی شده اند آسیب زا نیستند، بلکه باعث آسیب به سایر ارگانیسم های موجود در محل نیز میشوند. ضدآفت های شیمیایی را میتوان به دو گروه انتخابگر و غیرانتخابگر تقسیم کرد. محصولات غیر انتخابگر بیشترین آسیب را میزنند جرا که تمامی ارگانیسم های طبیعی موجود در محدوده خود را چه مضر و چه سودمند از بین میبرند ولی محصولات انتخابگر به صورت هدفمندتری عمل کرده و محدوده آسیب کمتری دارند، به طور مثال تنها به از بین بردن یک نوع خاص آفت بیماری یا علف هرز میپردازند و بر دیگر ارگانیسم های موجود در محل آسیبی نمیرسانند.
  2. مشکل دیگر ضدآفت های شیمیایی، ساخت مقاومت آفات در برابر آنان است بدین معنا که این محصولات به طور معمول تنها برای بازه زمانی کوتاهی تاثیرگذارند و پس از آن آفات در برابر آنها مقاوم میشوند و در واقع جهش پیدا میکنند که برای کنترل این گروه جدید از آفات نیاز به روش جدیدی میباشد.
  3. مشکل آخر و اصلی ضدآفت های شیمیایی مربوط به باقی ماندن این ضدافت ها بر روی محصولات است، در واقع به همین دلیل است که نباید نزدیک به زمان برداشت عملیات سم پاشی انجام شود. ریسک دیگری که در استفاده از این مواد وجود دارد، نشت آنان به خاک ی منابع آب زیرزمینی است که ممکن است توسط انسان ها و یا حیوانات نوشیده شود.

به طور خلاصه برای استفاده مفید و کم ریسک از ضدآفت های شیمیایی باید از ضدآفات شیمیایی انتخابگر که تنها ارگانیسم های سمی را از بین میبرند استفاده کرد، در مواجهه با آفاتی که به سرعت از بین میروند از این مواد استفاده کرد و زمان سمپاشی را طوری انتخاب کرد که باقی مانده سموم بر روی محصولات در زمان برداشت باقی نماند.

در مقاله بعدی به بررسی روش بیولوژیکی کنترل آفات میپردازیم.

 

به اشتراک بگذارید

اشتراک گذاری در facebook
اشتراک گذاری در twitter
اشتراک گذاری در linkedin
اشتراک گذاری در pinterest
اشتراک گذاری در print
اشتراک گذاری در email
اشتراک گذاری در whatsapp
اشتراک گذاری در telegram

یادداشت های مرتبط

انواع روش های شخم زدن یکی دیگر از مسائلی که در کشاورزی و باروری زمین نقش بسیار مهمی را بازی میکند انجام عملیات شخم زنی میباشد. در این مقاله قصد داریم تا به اجمال به این مساله بپردازیم. به طور کلی میتوان روش های شخم زدن را به دو دسته زیر تقسیم کرد: 1) شخم برای آماده سازی زمین برای زراعت • شخم اولیه o شخم عمیق o شخم جایگزینی خاک o شخم دائمی در طول سال • شخم ثانویه 2) شخم پس از برداشت محصولات در این مقاله به توضیح انواع روش های شخم زنی ذکر شده میپردازیم. انواع روش های شخم اولیه شخم عمیق این نوع از شخم زنی باعث خرد شدن کلوخه هایی میباشد که در آفتاب داغ تابستان در خاک پخته میشوند. این کلوخه ها به مرور زمان و به علت تحولات دمایی بین دمای بالا و پایین و باران های کمیاب فصل تابستان از بین میروند و این از بین رفتن آنان به ساختار خاک کمک فراوانی میکند. پس از نابودی این کلوخه ها ریشه های علف های هرز به علت برخورد مستقیم با آفتاب تضعیف شده و از بین میروند. شخم عمیق در فصل تابستان میتواند افات را از طریق مواجه کردن آنان با آفتاب گرم تابستان نابود کند. عمق ضروری برای شخم عمیق چیزی بین 25 تا 30 سانتی متر میباشددر حالی که عمق مورد نیاز معمول برای شخم زدن بین 15 تا 20 سانت میباشد. شخم زدن عمیق همچنین باعث بهبود رطوبت خاک میشود هرچند که این مورد بستگی به میزان بارندگی در فصل شخم زنی عمیق نیز دارد. شخم جایگزینی خاک ممکن است که در لایه های زیرین خاک گودال های سختی باشند که رشد ریشه گیاهان یا محصولات کشاورزی را محدود کنند، این گودال ها میتوانند گودال های سیلتی یا آهنی یا آلومینیومی باشند، در هر حال این گودال های سخت باعث محدود شدن رشد ریشه گیاهان از نظر عمقی میشود به صورت مثال گیاه پنبه تا عمق 2 متری ریشه میدواند در صورتی که با وجود این گودال ها ممکن است این عمق ریشه به 15 تا 20 سانت محدود شود. برای حل این مشکل یک برش نازک در بالای خاک زده میشود و تیغه تراکتور تا عمق مورد نظر به تخریب این گودال های سخت میپردازد. شخم دائمی در طول سال عملیات های شخم زنی که همواره در طول سال انجام میشوند با نام شخم دائمی شناخته میشوندف در زمین های خشک، آماده سازی خاک با کمک بارش های تابستانه شروع مشود و پس از آن عملیات های متوالی شخم زنی تا زمان بذرریزی ادامه خواهد داشت، حتی پس از برداشت محصولات نیز برای جلوگیری از رویش علف های هرز و تحلیل رفتن خاک عملیات شخم زنی ادامه پیدا میکند تا زمانی که دوباره مرحله آماده سازی خاک برای کاشت بعدی شروع شود. شخم زنی ثانویه عملیات های سبک تر که پس از شخم زنی اولیه انجام میشوند با نام شخم زنی ثانویه شناخته میشوند، پس از شخم زنی، زمین با کلوخه های بزرگ و علف های هرزی که در آن وجود دارد آماده کاشت نیست پس برای آماده سازی نهایی آن برای مرحله کاشت یک شخم سطحی با عمق کم دوباره زده میشود تا زمین به بهترین وضعیت ممکن برای کاشت محصولات مدنظر برسد.
مقاله
سپهر محمدی

انواع روش های شخم زنی

یکی دیگر از مسائلی که در کشاورزی و باروری زمین نقش بسیار مهمی را بازی میکند انجام عملیات شخم زنی میباشد. در این مقاله قصد

ادامه مطلب »